• Home Gumka, szew i podeszwa – historia i budowa damskich botków
Gumka, szew i podeszwa – historia i budowa damskich botków

Gumka, szew i podeszwa – historia i budowa damskich botków

Przy wyborze jesiennych butów zwykle patrzymy na kolor, wysokość obcasa i to, czy dobrze leżą na stopie, a rzadziej zastanawiamy się, jak zostały zbudowane i skąd w ogóle wziął się ich fason. Tymczasem właśnie konstrukcja, sposób łączenia podeszwy z cholewką czy rodzaj skóry decydują o tym, jak długo buty posłużą i czy da się je naprawić. Botki damskie mają za sobą ciekawą historię, sięgającą XIX-wiecznej Anglii, a ich budowa kryje kilka rozwiązań, o których warto wiedzieć przed zakupem. W tym tekście znajdziesz informacje o pochodzeniu nazwy i fasonu, metodach wykonania obuwia, rodzajach skór i ociepleń, systemach rozmiarów oraz o tym, po czym rozpoznać staranność wykonania.

Skąd wzięła się nazwa botków?

Polskie słowo „botki” nawiązuje do francuskiego określenia „bottine”, które oznacza niewielki but sięgający kostki. W języku francuskim to zdrobnienie od „botte”, czyli wysokiego buta. Nazwa dobrze oddaje charakter tego obuwia, będącego czymś pośrednim między półbutem a kozakiem.

W polszczyźnie przyjęło się nazywać botkami buty z cholewką kończącą się w okolicy kostki lub nieco powyżej, niezależnie od wysokości obcasa i sposobu zapinania. Modele bez obcasa, z elastycznymi wstawkami po bokach, często określa się też mianem sztybletów.

Wiktoriańska gumka, która zmieniła obuwie

W XIX wieku damskie buty za kostkę najczęściej zapinano na rząd drobnych guzików lub sznurowano, co zajmowało sporo czasu i wymagało specjalnych haczyków. Przełom przyniósł rozwój technologii gumy. Za twórcę butów z elastycznymi wstawkami po bokach uważa się Josepha Sparkesa Halla, szewca pracującego dla królowej Wiktorii, który w połowie XIX wieku zaprezentował model wsuwany na stopę bez żadnych zapięć.

Rozwiązanie szybko zyskało popularność, bo łączyło wygodę z eleganckim wyglądem. Sto lat później ten sam fason przeżył drugą młodość w Londynie lat 60., gdzie stał się elementem stylu artystów i muzyków związanych z dzielnicą Chelsea. Stąd wzięła się nazwa „chelsea boots”, używana do dziś na określenie sztybletów z gumowymi wstawkami.

W jaki sposób łączy się cholewkę z podeszwą?

Metoda połączenia wierzchu buta ze spodem ma ogromny wpływ na jego trwałość, elastyczność i możliwość naprawy. Na pierwszy rzut oka różnice nie są widoczne, ale wychodzą na jaw po kilku sezonach noszenia albo przy wizycie u szewca.

Poniższa tabela zestawia najczęściej stosowane metody:

MetodaNa czym polegaZaletyOgraniczenia
Klejonapodeszwa jest przyklejana do cholewki specjalnym klejemlekkość, elastyczność, niższa cenawymiana podeszwy bywa trudna lub niemożliwa
Wtryskowapodeszwa z tworzywa jest formowana bezpośrednio na cholewcedobra szczelność, odporność na wodępraktycznie brak możliwości wymiany spodu
Szyta metodą Blakecholewka, podpodeszwa i podeszwa zszywane są jednym szwem od wewnątrzsmukły wygląd, elastycznośćszew przechodzący przez podeszwę może przepuszczać wilgoć
Ramowa, np. Goodyearcholewka przyszyta jest do paska skóry, a do niego podeszwawysoka trwałość, możliwość wielokrotnej wymiany podeszwywiększa waga, sztywność na początku, wyższa cena

Buty szyte metodą ramową można wielokrotnie oddawać do wymiany podeszwy, co przy dobrej skórze cholewki pozwala nosić je przez wiele lat. W damskich botkach najczęściej spotyka się jednak metodę klejoną, która pozwala uzyskać lżejsze i bardziej elastyczne modele.

Rodzaje skór używanych w botkach

Materiał cholewki wpływa na wygląd, odporność na warunki atmosferyczne i sposób pielęgnacji. Botki skórzane mogą być wykonane z kilku rodzajów skóry, różniących się sposobem obróbki.

Najczęściej stosowane są:

  • skóra licowa, czyli gładka zewnętrzna warstwa skóry, najbardziej uniwersalna i łatwa w pielęgnacji;
  • nubuk, czyli skóra licowa delikatnie przeszlifowana, o aksamitnej, matowej powierzchni;
  • zamsz, uzyskiwany z wewnętrznej strony skóry, miękki w dotyku, ale wrażliwy na wilgoć;
  • skóra woskowana lub olejowana, nasączona substancjami zwiększającymi odporność na wodę, która z czasem nabiera charakterystycznej patyny;
  • skóra lakierowana, pokryta błyszczącą powłoką, łatwa do przetarcia, ale mniej elastyczna.

Botki damskie skórzane wykonane ze skóry woskowanej dobrze radzą sobie w deszczowe dni, natomiast zamszowe i nubukowe modele wymagają regularnej impregnacji.

Co kryje się we wnętrzu?

Wnętrze buta jest równie ważne jak jego wierzch. Wyściółka ze skóry naturalnej przepuszcza powietrze i lepiej odprowadza wilgoć niż materiały syntetyczne, dzięki czemu stopa mniej się poci. W modelach na zimę stosuje się ocieplenie z naturalnej wełny, owczego futerka albo syntetycznego kożuszka.

Coraz częściej w botkach pojawiają się też membrany, czyli cienkie warstwy umieszczone między wierzchem a podszewką. Mają one mikroskopijne pory, które przepuszczają parę wodną od strony stopy, ale zatrzymują krople wody z zewnątrz. Membrana chroni przed przemoczeniem tylko wtedy, gdy wierzch buta jest regularnie impregnowany, bo nasiąknięta skóra ogranicza oddychalność całej konstrukcji.

Rozmiar w sztychach i centymetrach

Numeracja, którą widzimy na metkach, ma ciekawe pochodzenie. W Europie najczęściej stosuje się tzw. sztych paryski, w którym jeden numer odpowiada dwóm trzecim centymetra, czyli około 6,7 milimetra. Rozmiar określa długość kopyta, na którym powstaje but, a nie samej stopy.

Część producentów podaje dodatkowo długość wkładki w centymetrach. Jest to znacznie wygodniejsze przy zakupach przez internet, bo pozwala porównać wymiar z długością własnej stopy. Przy botkach warto zostawić około 1 centymetra zapasu między najdłuższym palcem a czubkiem buta, szczególnie jeśli będą noszone z grubszymi skarpetami.

Po czym rozpoznać staranność wykonania?

Wiedza o metodach produkcji i materiałach przydaje się podczas oglądania konkretnej pary. Kilka szczegółów pozwala ocenić jakość nawet bez specjalistycznej wiedzy.

Podczas oglądania botków warto zwrócić uwagę na następujące elementy:

  1. Przeszycia powinny być równe, gęste i bez wystających nitek.
  2. Krawędzie skóry w miejscach łączeń dobrze jest obejrzeć, bo w starannie wykonanych butach są wyrównane i zabarwione.
  3. Linia łączenia cholewki z podeszwą nie powinna mieć śladów kleju ani szczelin.
  4. Wyściółka powinna przylegać gładko, bez zmarszczek wyczuwalnych pod stopą.
  5. Zamek błyskawiczny dobrze jest kilka razy rozpiąć i zapiąć, sprawdzając, czy chodzi płynnie.
  6. Metka z piktogramami informuje o materiale cholewki, wyściółki i podeszwy.

Przy porównywaniu różnych modeli pomocne są opisy podające rodzaj skóry, materiał wnętrza i wysokość obcasa. Przykładowy przegląd botków skórzanych damskich w różnych fasonach można znaleźć tutaj.

Wiedza, która zostaje na kolejne sezony

Za prostym kształtem botków kryje się wiktoriańska gumka, londyńska moda lat 60., kilka metod łączenia podeszwy z cholewką i różne rodzaje skór, z których każda wymaga innej pielęgnacji. Ta wiedza pozwala spojrzeć na jesienne obuwie bardziej świadomie i lepiej przewidzieć, jak będzie się zachowywać w codziennym użytkowaniu. Przy kolejnych zakupach warto obejrzeć przeszycia, sprawdzić metkę i zapytać o metodę wykonania – te trzy proste kroki powiedzą o butach więcej niż samo zdjęcie.